عاشقانه

یک نگاه بالا و یک دست سیمانی پایین ِ پایین .
نگاه بالای دست من ، بسیار است .
نگاهم نمی کنی ؟!
دست هام بی حس نگاه تو ،
نه رج می زنند ، نه رنگ نمی بازند .
تو به هیچ ، برنده شدی ام .
برنده یا پرنده .. فرقی نمی کند ،
عشق ها که آبی شدند ، می شوم خراب ِ ترانه هات .
غزلت می شوم ، روشن ترین تیره ی سایه پوش .
اشک هام می شوی و دلتنگی های شبانه ام .
بخند شیرینم ، بخند ! فکر نکن هذیان می گویم ها ، نه !
حضورت دارد در من حلول می کند و من ، با تمامی وجود می سوزم .
دوست دارم دستام را بگیرم طرفت ،
اخم کرده دوباره عاشقت کنم و همین لحظه ی خوش بمیرم .
شاعر شده ام ، نه ؟!
نسیم تو شاعرم می کند اما شاید کمی خوابم !
خواب که از سرم بپرد ، موج روحم می افتد روی کابوس سارا .
همان عزلت ، همان رفتن بی مقدمه ،
همان عروس خوشبخت عریس .
می بوسی ام ؟!
دلم بوسه ای می خواهد از تو ، تا ،
این بار هم شاعر شوم ، هم عاشق .
روی بر مگردان ، دل عاشقانه هایم می گیرد .
کُپ می کنند ، می روند و تنهایم می گذارند .
سرم را کج کنم ، چشم هام مظلوم تر التماست می کنند ،
برگردی و نروی ، بمانی روی تلاطم شکستم .
بیا ، بگیر همه ی این تردیدهام مال تو ،
در عوض تو ، یک مشت حرف از لب هات به من بده .

* دلم می خواست بهتر از اینی که هست سخن می گفتم !

آبی آبی آرامش تو

ذهن بيمار مرا می‌فهمد

دست بر روی گلويم بگذار

بغض من می‌ترکد